پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۴

گویند که دستش ز حنا گلگون شد

نی نی ز حنا نیست، بگویم چون شد

چون شانه به زلف خویش دستی می‌زد

ناخن به دلم زد و کفش پرخون شد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۶آن را که به حق چراغ افروخته شد
  2. شمارهٔ ۲۵۷رسوا شدم ای ناله، حجاب تو چه شد
  3. شمارهٔ ۲۵۸ای شعله شوق اضطراب تو چه شد
  4. شمارهٔ ۲۵۹قدسی دل طاقت‌آفرین تو چه شد؟
  5. شمارهٔ ۲۶۰قدسی چو قرائتش تمنا می‌شد
  6. شمارهٔ ۲۶۱هر شاعر اگر شاعر یکتا می‌شد
  7. شمارهٔ ۲۶۲آسوده ز صید عام کی خواهی شد
  8. شمارهٔ ۲۶۳دل را ز هوس، محض کدورت مپسند
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.