پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۳

این نفس که فقر کاش پاکش بکشد

پر بی‌دردست، دردناکش بکشد

افتادگی‌ام ز سرکشی داد نجات

آتش چو بلند گشت، خاکش بکشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۵با آن که ز تو کار به دلخواه نشد
  2. شمارهٔ ۲۵۶آن را که به حق چراغ افروخته شد
  3. شمارهٔ ۲۵۷رسوا شدم ای ناله، حجاب تو چه شد
  4. شمارهٔ ۲۵۸ای شعله شوق اضطراب تو چه شد
  5. شمارهٔ ۲۵۹قدسی دل طاقت‌آفرین تو چه شد؟
  6. شمارهٔ ۲۶۰قدسی چو قرائتش تمنا می‌شد
  7. شمارهٔ ۲۶۱هر شاعر اگر شاعر یکتا می‌شد
  8. شمارهٔ ۲۶۲آسوده ز صید عام کی خواهی شد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.