شمارهٔ ۲۳۹

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۴۱مستغرق حال، قال را نشناسد
2. شمارهٔ ۲۴۲ای عشق، ترا کس به نشان نشناسد
3. شمارهٔ ۲۴۳کی دهر حقیقت گل و خس پرسد
4. شمارهٔ ۲۴۴روزی که حق از چون و چرا می‌پرسد
5. شمارهٔ ۲۴۵هر ذات مگو به ذات جاوید رسد
6. شمارهٔ ۲۴۶خواری، شرف مردم دانا باشد
7. شمارهٔ ۲۴۷خورشید همین نه ذره پرور باشد
8. شمارهٔ ۲۴۸درویشی جو، گر همه یک دم باشد