پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۳

هر صبح، فلک کم هر اختر گیرد

کز مهر، کسی یک اخترش برگیرد

آتش‌زنه را بسی شرر صرف شود

کز یک شررش، سوخته‌ای درگیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۵چون طبع خرد غباری از من گیرد
  2. شمارهٔ ۲۲۶جز مسکن خویش هر که جایی گیرد
  3. شمارهٔ ۲۲۷هرکس دل خود وقف محبت سازد
  4. شمارهٔ ۲۲۸دل پیش ز دردم از قرار اندازد
  5. شمارهٔ ۲۲۹چرخ آب همیشه زیر کاه اندازد
  6. شمارهٔ ۲۳۰گلگشت چمن با فقرا کی سازد؟
  7. شمارهٔ ۲۳۱گردون که بد و نیک رقم می‌سازد
  8. شمارهٔ ۲۳۲تنها نه دلم به دیده تر نازد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.