پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۵

چون طبع خرد غباری از من گیرد

دانسته، فلک شماری از من گیرد

گر فضل و هنر کناری از من گیرد

ایام چه اعتباری از من گیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۷هرکس دل خود وقف محبت سازد
  2. شمارهٔ ۲۲۸دل پیش ز دردم از قرار اندازد
  3. شمارهٔ ۲۲۹چرخ آب همیشه زیر کاه اندازد
  4. شمارهٔ ۲۳۰گلگشت چمن با فقرا کی سازد؟
  5. شمارهٔ ۲۳۱گردون که بد و نیک رقم می‌سازد
  6. شمارهٔ ۲۳۲تنها نه دلم به دیده تر نازد
  7. شمارهٔ ۲۳۳ای غم، رگ ما نیشتری می‌ارزد
  8. شمارهٔ ۲۳۴در هر کاری مشقتی بوده و مزد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.