پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۸

دل پیش ز دردم از قرار اندازد

کی کار مرا به وقت کار اندازد؟

سودای دلم همیشه طغیان دارد

آن نیست که شورش به بهار اندازد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۰گلگشت چمن با فقرا کی سازد؟
  2. شمارهٔ ۲۳۱گردون که بد و نیک رقم می‌سازد
  3. شمارهٔ ۲۳۲تنها نه دلم به دیده تر نازد
  4. شمارهٔ ۲۳۳ای غم، رگ ما نیشتری می‌ارزد
  5. شمارهٔ ۲۳۴در هر کاری مشقتی بوده و مزد
  6. شمارهٔ ۲۳۵دایم ز دلم نوای ماتم خیزد
  7. شمارهٔ ۲۳۶افتاده عشق، کی ز جا برخیزد
  8. شمارهٔ ۲۳۷از سینه مرا نفس دژم می‌خیزد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.