پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۱

گردون که بد و نیک رقم می‌سازد

آن را که دنی‌ست، محترم می‌سازد

از روز ازل سفله‌نوازست، آری

طاووس ز دم چتر و علم می‌سازد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۳ای غم، رگ ما نیشتری می‌ارزد
  2. شمارهٔ ۲۳۴در هر کاری مشقتی بوده و مزد
  3. شمارهٔ ۲۳۵دایم ز دلم نوای ماتم خیزد
  4. شمارهٔ ۲۳۶افتاده عشق، کی ز جا برخیزد
  5. شمارهٔ ۲۳۷از سینه مرا نفس دژم می‌خیزد
  6. شمارهٔ ۲۳۸واعظ، نفست ز می خمار انگیزد
  7. شمارهٔ ۲۳۹کو عشق که اهل درد را بشناسد؟
  8. شمارهٔ ۲۴۰کو مرد که هم نبرد را بشناسد؟
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.