قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۲۲
غم‌دیده، فریب سور عالم نخورد
بر هم خورد ار جهان، دلش غم نخورد
گر از سر بازار، قیامت خیزد
سودای من و عشق تو بر هم نخورد
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۲۴هرکس که پی بخت سیاهش گیرد
- شمارهٔ ۲۲۵چون طبع خرد غباری از من گیرد
- شمارهٔ ۲۲۶جز مسکن خویش هر که جایی گیرد
- شمارهٔ ۲۲۷هرکس دل خود وقف محبت سازد
- شمارهٔ ۲۲۸دل پیش ز دردم از قرار اندازد
- شمارهٔ ۲۲۹چرخ آب همیشه زیر کاه اندازد
- شمارهٔ ۲۳۰گلگشت چمن با فقرا کی سازد؟
- شمارهٔ ۲۳۱گردون که بد و نیک رقم می‌سازد
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.