پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۳

هر دل که ازو عشق شماری نگرفت

بگداخت زر خویش و عیاری نگرفت

عاشق گردید و ره به معشوق نبرد

شد گرد، ولی پی سواری نگرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۵تا هست سخن، سخن‌سرا خواهد گفت
  2. شمارهٔ ۱۷۶ای کرده هوای معصیت پامالت
  3. شمارهٔ ۱۷۷قدسی خوش باد و خوش‌تر از خوش حالت
  4. شمارهٔ ۱۷۸هرچند به ملک تن بود صاحب تاج
  5. شمارهٔ ۱۷۹دانی ز چه بی‌حجاب می‌خندد صبح
  6. شمارهٔ ۱۸۰خون شد جگر امشبم ز نادیدن صبح
  7. شمارهٔ ۱۸۱ننمود ز جیب آسمان، سینه صبح
  8. شمارهٔ ۱۸۲کرد آن که کشید طرح دنیای فراخ
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.