پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۵

تا هست سخن، سخن‌سرا خواهد گفت

خواهد گفتن حرف و به جا خواهد گفت

ذوقی ز سخن یافته کز لذت آن

تا هست زبان خامه، وا خواهد گفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۷قدسی خوش باد و خوش‌تر از خوش حالت
  2. شمارهٔ ۱۷۸هرچند به ملک تن بود صاحب تاج
  3. شمارهٔ ۱۷۹دانی ز چه بی‌حجاب می‌خندد صبح
  4. شمارهٔ ۱۸۰خون شد جگر امشبم ز نادیدن صبح
  5. شمارهٔ ۱۸۱ننمود ز جیب آسمان، سینه صبح
  6. شمارهٔ ۱۸۲کرد آن که کشید طرح دنیای فراخ
  7. شمارهٔ ۱۸۳گفتی که به جز حیله نباشد فن چرخ
  8. شمارهٔ ۱۸۴بگزیده و نگزیده درین باغ مراد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.