پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۹

دانی ز چه بی‌حجاب می‌خندد صبح

افکنده ز رخ نقاب می‌خندد صبح

این غمکده چون مقام خندیدن نیست

بر خنده آفتاب می‌خندد صبح

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۱ننمود ز جیب آسمان، سینه صبح
  2. شمارهٔ ۱۸۲کرد آن که کشید طرح دنیای فراخ
  3. شمارهٔ ۱۸۳گفتی که به جز حیله نباشد فن چرخ
  4. شمارهٔ ۱۸۴بگزیده و نگزیده درین باغ مراد
  5. شمارهٔ ۱۸۵تا کار دلت به خواهش نفس افتاد
  6. شمارهٔ ۱۸۶تا شاهد حسن تو ز رخ پرده گشاد
  7. شمارهٔ ۱۸۷کشمیر که با بهشت هم‌چشم افتاد
  8. شمارهٔ ۱۸۸تا علم بود، پیشه کس جهل مباد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.