پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۳

گفتی که به جز حیله نباشد فن چرخ

یا رام به کس نمی‌شود توسن چرخ

خود بی‌هنری، بر آسمان طعنه مزن

بیهوده مبند گاو در خرمن چرخ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۵تا کار دلت به خواهش نفس افتاد
  2. شمارهٔ ۱۸۶تا شاهد حسن تو ز رخ پرده گشاد
  3. شمارهٔ ۱۸۷کشمیر که با بهشت هم‌چشم افتاد
  4. شمارهٔ ۱۸۸تا علم بود، پیشه کس جهل مباد
  5. شمارهٔ ۱۸۹شاه آلو را به نیک و بد نتوان داد
  6. شمارهٔ ۱۹۰از باده عشق، هرکه بیهوش افتد
  7. شمارهٔ ۱۹۱گر کار به رندان قدح‌نوش افتد
  8. شمارهٔ ۱۹۲آن را که دلش به شادی از راه افتد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.