قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۹۲
آن را که دلش به شادی از راه افتد
از ناخن غم، کار به دلخواه افتد
از چاه، به قلاب برون می‌آرند
هرگاه که دلو آب در چاه افتد
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۹۴وصل چو تویی در آرزو کی گنجد؟
- شمارهٔ ۱۹۵زرّاق کجا گرد حقیقت گردد؟
- شمارهٔ ۱۹۶هر کام که در جهان میسر گردد
- شمارهٔ ۱۹۷مگذار گره به کار ما برگردد
- شمارهٔ ۱۹۸بی ظرف مباد گرد ساغر گردد
- شمارهٔ ۱۹۹هجر تو برآورد ز امیدم گرد
- شمارهٔ ۲۰۰در وادی عشق، مرد می‌باید، مرد
- شمارهٔ ۲۰۱گردون خود را گرچه سخی پندارد
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.