پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۷

مگذار گره به کار ما برگردد

مپسند که روزگار ما برگردد

رفتی تو و روزگار برگشته ز ما

برگرد که روزگار ما برگردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۹هجر تو برآورد ز امیدم گرد
  2. شمارهٔ ۲۰۰در وادی عشق، مرد می‌باید، مرد
  3. شمارهٔ ۲۰۱گردون خود را گرچه سخی پندارد
  4. شمارهٔ ۲۰۲آن کس که وطن به چرخ اعلا دارد
  5. شمارهٔ ۲۰۳آن را که فلک به دوستی بردارد
  6. شمارهٔ ۲۰۴گر باد صبا پای ز جا بردارد
  7. شمارهٔ ۲۰۵مه ساغر بی‌شراب بر کف دارد
  8. شمارهٔ ۲۰۶زین دجله که طوفان به سر پل دارد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.