پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۶

تا شاهد حسن تو ز رخ پرده گشاد

برد از هوشم، که دیگرم هوش مباد

تا عشق تو شد رام به دل، حرف خرد

نقلی‌ست که جسته جسته می‌آید یاد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۸تا علم بود، پیشه کس جهل مباد
  2. شمارهٔ ۱۸۹شاه آلو را به نیک و بد نتوان داد
  3. شمارهٔ ۱۹۰از باده عشق، هرکه بیهوش افتد
  4. شمارهٔ ۱۹۱گر کار به رندان قدح‌نوش افتد
  5. شمارهٔ ۱۹۲آن را که دلش به شادی از راه افتد
  6. شمارهٔ ۱۹۳گه کار به عشق دلبرت می‌افتد
  7. شمارهٔ ۱۹۴وصل چو تویی در آرزو کی گنجد؟
  8. شمارهٔ ۱۹۵زرّاق کجا گرد حقیقت گردد؟
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.