پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۰

از باده عشق، هرکه بیهوش افتد

تا روز جزا واله و مدهوش افتد

عاشق به ملامت نکند ترک ز عشق

کی بحر به آب سرد از جوش افتد؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۲آن را که دلش به شادی از راه افتد
  2. شمارهٔ ۱۹۳گه کار به عشق دلبرت می‌افتد
  3. شمارهٔ ۱۹۴وصل چو تویی در آرزو کی گنجد؟
  4. شمارهٔ ۱۹۵زرّاق کجا گرد حقیقت گردد؟
  5. شمارهٔ ۱۹۶هر کام که در جهان میسر گردد
  6. شمارهٔ ۱۹۷مگذار گره به کار ما برگردد
  7. شمارهٔ ۱۹۸بی ظرف مباد گرد ساغر گردد
  8. شمارهٔ ۱۹۹هجر تو برآورد ز امیدم گرد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.