قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱
آنی تو که نیست در دعای تو ریا
وین حرف، نهفته نیست بر شاه و گدا
ای پیر جوان، تویی که در خانقهت
مقرون به اجابت است پیوسته دعا
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳یا رب که فسانه مختصر کن ما را
- شمارهٔ ۴خواهی که کنی قبله سر کویت را
- شمارهٔ ۵افسرده مکن چو تیره‌روزان خود را
- شمارهٔ ۶بیهوده مشو برق گیاه فقرا
- شمارهٔ ۷گر یافته‌ای حقیقت عالم را
- شمارهٔ ۸چون منصب عاشقی فلک داد مرا
- شمارهٔ ۹از بی‌هنری‌ست اینقدر داد مرا
- شمارهٔ ۱۰گردون که به دیده خار افکند مرا
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.