پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰

گردون که به دیده خار افکند مرا

آتش به دل فگار افکند مرا

نی شمع به محفلی، نه گل در چمنی

بنگر به چه روزگار افکند مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲طبعی که بود حریص مر عصیان را
  2. شمارهٔ ۱۳هرچند خرد جلوه دهد سامان را
  3. شمارهٔ ۱۴عالم که اله آفریده‌ست آن را
  4. شمارهٔ ۱۵از بدنامی چه باک بدنامان را؟
  5. شمارهٔ ۱۶باید به مدارا طلبید آن مه را
  6. شمارهٔ ۱۷کی قدر شود بلند هر کوته را؟
  7. شمارهٔ ۱۸با فقر چه قدر، دنیی و عقبی را؟
  8. شمارهٔ ۱۹بردیم به چرخ آه شررناکی را
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.