پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴

خواهی که کنی قبله سر کویت را

از خواهش کس، ترش مکن رویت را

با خلق، گشاده‌روی شو چون محراب

تا سجده برند طاق ابرویت را

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶بیهوده مشو برق گیاه فقرا
  2. شمارهٔ ۷گر یافته‌ای حقیقت عالم را
  3. شمارهٔ ۸چون منصب عاشقی فلک داد مرا
  4. شمارهٔ ۹از بی‌هنری‌ست اینقدر داد مرا
  5. شمارهٔ ۱۰گردون که به دیده خار افکند مرا
  6. شمارهٔ ۱۱آن گل که ز نکهتش بشد هوش مرا
  7. شمارهٔ ۱۲طبعی که بود حریص مر عصیان را
  8. شمارهٔ ۱۳هرچند خرد جلوه دهد سامان را
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.