قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳
یا رب که فسانه مختصر کن ما را
خواب مستی ز سر به در کن ما را
ای پاکی مرد بی نگاه تو محال
صد خرده بگیر و یک نظر کن ما را
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵افسرده مکن چو تیره‌روزان خود را
- شمارهٔ ۶بیهوده مشو برق گیاه فقرا
- شمارهٔ ۷گر یافته‌ای حقیقت عالم را
- شمارهٔ ۸چون منصب عاشقی فلک داد مرا
- شمارهٔ ۹از بی‌هنری‌ست اینقدر داد مرا
- شمارهٔ ۱۰گردون که به دیده خار افکند مرا
- شمارهٔ ۱۱آن گل که ز نکهتش بشد هوش مرا
- شمارهٔ ۱۲طبعی که بود حریص مر عصیان را
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.