پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۸

چون منصب عاشقی فلک داد مرا

شد دنیی و عقبی همه از یاد مرا

افتاده ز کار دو جهان است دلم

زان روز که کار با تو افتاد مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰گردون که به دیده خار افکند مرا
  2. شمارهٔ ۱۱آن گل که ز نکهتش بشد هوش مرا
  3. شمارهٔ ۱۲طبعی که بود حریص مر عصیان را
  4. شمارهٔ ۱۳هرچند خرد جلوه دهد سامان را
  5. شمارهٔ ۱۴عالم که اله آفریده‌ست آن را
  6. شمارهٔ ۱۵از بدنامی چه باک بدنامان را؟
  7. شمارهٔ ۱۶باید به مدارا طلبید آن مه را
  8. شمارهٔ ۱۷کی قدر شود بلند هر کوته را؟
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.