پرش به محتوای اصلی
غبار همدانی غبار همدانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۳

ای غمت سرمایۀ سودای دل

شد زیان و سود تو یغمای دل

شمعی از رخسار خویش افروختی

سوختی پروانه سان پرهای دل

گرچه با دلدار دل را فرق نیست

نیست آن دلدار را پروای دل

غوطه ها خوردیم تا آمد به دست

گوهری رخشنده از دریای دل

در صدف تا چند میمانی نهان

ای درخشان لولوء لالای دل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۵در بند هرچه در دو جهان هست نیستم
  2. شمارهٔ ۵۶نه چنان ز عشق بیمار وز هجر مستمندم
  3. شمارهٔ ۵۷ز جورت بس که شبها ناله چون مرغ سحر کردم
  4. شمارهٔ ۵۸من از میخانه زان رو ناگزیرم
  5. شمارهٔ ۵۹زان خاک که با خون دل آمیخته دارم
  6. شمارهٔ ۶۰ساقی بیار جامی کز چشم اشکبارم
  7. شمارهٔ ۶۱بجز رویت نخواهم رو به روی دیگری آرم
  8. شمارهٔ ۶۲ساقیا خیز که من نیز بر آن برخیزم
همه‌ی غزلیات ←

غبار همدانی درباره‌ی غبار همدانی

سیّد حسین رضوی معروف به غبار همدانی (زادهٔ ۱۲۷۰ یا ۱۲۶۵ قمری در همدان - درگذشتهٔ ۱۳۲۲ قمری) شاعر همدانی است. وی از دومان حاج سیّد صادق امام جمعهٔ همدان و از سادات کبابى آن دیار بود. وى در همدان قدم به عرصۀ هستى نهاد. علوم ادبى و عربى را در زادگاهش فراگرفت و با استعداد سرشار و هوش و ذکاوت فوق‌‏العادّه‌‏ای که داشت در تحص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.