پرش به محتوای اصلی
غبار همدانی غبار همدانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۲

تا پر نشد ز بوی محبت دماغ دل

چون لاله پرده برنگرفتم ز داغ دل

جان میدهم به مژده گر آرد نسیم صبح

بوئی ز چین زلف توام در دماغ دل

ساقی چراغ جام برافروز تا کنم

در تنگنای ظلمت حیرت سراغ دل

پرتو فکند خسرو خاور به روزنم

چون کشته شد ز آه سحرگه چراغ دل

بر تنگدل فضای چمن کنج گلخن است

نیکوست طرف باغ ولی با فراغ دل

افتاد عکس ساقی گلچهره در شراب

گلها شکفته گشت براطراف باغ دل

خالی مکن صراحی چشم از سرشک ناب

تا پر شود ز بادۀ شوقت ایاغ دل

در وصف شکّرین لب جانان نمی دهد

فرصت به طوطیان سخن سنج زاغ دل

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۴هرکه بیند عکس ساقی را به جام
  2. شمارهٔ ۵۵در بند هرچه در دو جهان هست نیستم
  3. شمارهٔ ۵۶نه چنان ز عشق بیمار وز هجر مستمندم
  4. شمارهٔ ۵۷ز جورت بس که شبها ناله چون مرغ سحر کردم
  5. شمارهٔ ۵۸من از میخانه زان رو ناگزیرم
  6. شمارهٔ ۵۹زان خاک که با خون دل آمیخته دارم
  7. شمارهٔ ۶۰ساقی بیار جامی کز چشم اشکبارم
  8. شمارهٔ ۶۱بجز رویت نخواهم رو به روی دیگری آرم
همه‌ی غزلیات ←

غبار همدانی درباره‌ی غبار همدانی

سیّد حسین رضوی معروف به غبار همدانی (زادهٔ ۱۲۷۰ یا ۱۲۶۵ قمری در همدان - درگذشتهٔ ۱۳۲۲ قمری) شاعر همدانی است. وی از دومان حاج سیّد صادق امام جمعهٔ همدان و از سادات کبابى آن دیار بود. وى در همدان قدم به عرصۀ هستى نهاد. علوم ادبى و عربى را در زادگاهش فراگرفت و با استعداد سرشار و هوش و ذکاوت فوق‌‏العادّه‌‏ای که داشت در تحص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.