فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ ای وصل و هوای مهر تو بس ما را
- شمارهٔ ۲ چون بنوازد به پیش من زیر کیا
- شمارهٔ ۳ با روی تو دی ماه بهار است مرا
- شمارهٔ ۴ بسپرد بپای ناکسان دهر مرا
- شمارهٔ ۵ من خفته بدم دوش دل از یار جدا
- شمارهٔ ۶ مادر چو بزاد آن بدعا خواسته را
- شمارهٔ ۷ ای شاه چو کردگار بگشاد ترا
- شمارهٔ ۸ ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفا
- شمارهٔ ۹ یک نیم دلم کلیچه یک نیم کباب
- شمارهٔ ۱۰ تا فتنه دلم بر آن لب میگونست
- شمارهٔ ۱۱ ای گشته خجل ماه فلک از نظرت
- شمارهٔ ۱۲ روی تو به شب‌های سیه روز منست
- شمارهٔ ۱۳ تا کی باشم صبور در محنت دوست
- شمارهٔ ۱۴ چون دیدهٔ من دید ترا روز نخست
- شمارهٔ ۱۵ آنی که وفا نباید از مهر تو جست
- شمارهٔ ۱۶ چون جان و روان خویشتن داشتمت
- شمارهٔ ۱۷ تا من بودم بود مرا دولت جفت
- شمارهٔ ۱۸ بالات بود بسان سروان بهشت
- شمارهٔ ۱۹ دارندهٔ داد و دین ملک مملانست
- شمارهٔ ۲۰ آرام دل ولی ملک مملانست
- شمارهٔ ۲۱ تابنده چو خورشید ملک مملانست
- شمارهٔ ۲۲ دلدار مرا بر دل من رحمت نیست
- شمارهٔ ۲۳ از هجر تو ابر چشم باران ریز است
- شمارهٔ ۲۴ هنگام سخا و جامه و جام تراست
- شمارهٔ ۲۵ یک نیمه جهان سراو باغ شاه است
- شمارهٔ ۲۶ ماننده شیر نرّ شمس الدین است
- شمارهٔ ۲۷ بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراست
- شمارهٔ ۲۸ تا پرده روی ماه من عنبر گشت
- شمارهٔ ۲۹ با آنکه دلم از غم هجرت خونست
- شمارهٔ ۳۰ چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفت
- شمارهٔ ۳۱ نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنج
- شمارهٔ ۳۲ تا دلبر من بر ابرو افکند شکنج
- شمارهٔ ۳۳ صد بار بدل پند بکردم نشنید
- شمارهٔ ۳۴ هر کان رخ و آن زلف و دهان و لب دید
- شمارهٔ ۳۵ گویند به هر درد بود صابر مرد
- شمارهٔ ۳۶ آنی که دل من از تو خرم گردد
- شمارهٔ ۳۷ از دوستی تو جز ندامت ناید
- شمارهٔ ۳۸ تا کی ز فراق بر دلم بند بود
- شمارهٔ ۳۹ بیدادگرا به گِرد بیداد مگرد
- شمارهٔ ۴۰ نیمی ز دلم باد شد و نیمی گرد
- شمارهٔ ۴۱ از چشم و دل من آب و آتش خیزد
- شمارهٔ ۴۲ بادامِ تو گاهِ غمزه لشگر شکند
- شمارهٔ ۴۳ از دست و سنانت آب و آذر خیزد
- شمارهٔ ۴۴ بر شاخ گل دولت تو خار نماند
- شمارهٔ ۴۵ خون جگر ما بقمی بیش نبود
- شمارهٔ ۴۶ ای شاه نخستین سفرت میمون باد
- شمارهٔ ۴۷ هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد
- شمارهٔ ۴۸ ایزد چو بزرگ شهریاری نکند
- شمارهٔ ۴۹ آن را که چو من زبان گهربار بود
- شمارهٔ ۵۰ نوروز مهین جم همایون آورد
- شمارهٔ ۵۱ شاپور عدیل مجد گردونی باد
- شمارهٔ ۵۲ ایزد همه دولت جهانی بتو داد
- شمارهٔ ۵۳ ایزد همه ساله هست با مردم راد
- شمارهٔ ۵۴ تا مهر فکند بر من آن سرو بلند
- شمارهٔ ۵۵ آنرا که چتو نگار دلکش باشد
- شمارهٔ ۵۶ هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر
- شمارهٔ ۵۷ بسیار شنیدم من و دیدم بسیار
- شمارهٔ ۵۸ تا تو نکنی بدشمن و دوست نظر
- شمارهٔ ۵۹ با من ز قضای بد برآشفت دیار
- شمارهٔ ۶۰ ای زلف تو از رخان من پرچین تر
متن اشعار به نقل از گنجور.