پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶

چون جان و روان خویشتن داشتمت

دشمن بودی و دوست انگاشتمت

چون تو نبدی چنانکه پنداشتمت

از مهر تو بس کردم و بگذاشتمت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸بالات بود بسان سروان بهشت
  2. شمارهٔ ۱۹دارندهٔ داد و دین ملک مملانست
  3. شمارهٔ ۲۰آرام دل ولی ملک مملانست
  4. شمارهٔ ۲۱تابنده چو خورشید ملک مملانست
  5. شمارهٔ ۲۲دلدار مرا بر دل من رحمت نیست
  6. شمارهٔ ۲۳از هجر تو ابر چشم باران ریز است
  7. شمارهٔ ۲۴هنگام سخا و جامه و جام تراست
  8. شمارهٔ ۲۵یک نیمه جهان سراو باغ شاه است
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.