پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

تا من بودم بود مرا دولت جفت

وین دولت بیدارم یک روز نخفت

بد گوی مرا طعنه چه بتواند گفت

الماس به ابریشم که بتواند سفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹دارندهٔ داد و دین ملک مملانست
  2. شمارهٔ ۲۰آرام دل ولی ملک مملانست
  3. شمارهٔ ۲۱تابنده چو خورشید ملک مملانست
  4. شمارهٔ ۲۲دلدار مرا بر دل من رحمت نیست
  5. شمارهٔ ۲۳از هجر تو ابر چشم باران ریز است
  6. شمارهٔ ۲۴هنگام سخا و جامه و جام تراست
  7. شمارهٔ ۲۵یک نیمه جهان سراو باغ شاه است
  8. شمارهٔ ۲۶ماننده شیر نرّ شمس الدین است
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.