پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰

تا فتنه دلم بر آن لب میگونست

صبرم کم و عشق هر زمان افزونست

گویند برون فتاد رازت چونست

چون راز درون بود که دل بیرونست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲روی تو به شب‌های سیه روز منست
  2. شمارهٔ ۱۳تا کی باشم صبور در محنت دوست
  3. شمارهٔ ۱۴چون دیدهٔ من دید ترا روز نخست
  4. شمارهٔ ۱۵آنی که وفا نباید از مهر تو جست
  5. شمارهٔ ۱۶چون جان و روان خویشتن داشتمت
  6. شمارهٔ ۱۷تا من بودم بود مرا دولت جفت
  7. شمارهٔ ۱۸بالات بود بسان سروان بهشت
  8. شمارهٔ ۱۹دارندهٔ داد و دین ملک مملانست
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.