پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

تا کی باشم صبور در محنت دوست

کآرام دل و جان من از دیدن اوست

گر زین دوستی تو را بدرّاند پوست

از دوست همیشه دور بودن نه نکوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵آنی که وفا نباید از مهر تو جست
  2. شمارهٔ ۱۶چون جان و روان خویشتن داشتمت
  3. شمارهٔ ۱۷تا من بودم بود مرا دولت جفت
  4. شمارهٔ ۱۸بالات بود بسان سروان بهشت
  5. شمارهٔ ۱۹دارندهٔ داد و دین ملک مملانست
  6. شمارهٔ ۲۰آرام دل ولی ملک مملانست
  7. شمارهٔ ۲۱تابنده چو خورشید ملک مملانست
  8. شمارهٔ ۲۲دلدار مرا بر دل من رحمت نیست
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.