پرش به محتوای اصلی
قطران تبریزی قطران تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹

آن را که چو من زبان گهربار بود

برداشته از ابر گهربار بود

آن نخلی را که آن گهربار بود

بر درگه تو بحر گهربار بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱شاپور عدیل مجد گردونی باد
  2. شمارهٔ ۵۲ایزد همه دولت جهانی بتو داد
  3. شمارهٔ ۵۳ایزد همه ساله هست با مردم راد
  4. شمارهٔ ۵۴تا مهر فکند بر من آن سرو بلند
  5. شمارهٔ ۵۵آنرا که چتو نگار دلکش باشد
  6. شمارهٔ ۵۶هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر
  7. شمارهٔ ۵۷بسیار شنیدم من و دیدم بسیار
  8. شمارهٔ ۵۸تا تو نکنی بدشمن و دوست نظر
همه‌ی رباعیات ←

قطران تبریزی درباره‌ی قطران تبریزی

شرف‌الزمان حکیم ابومنصور قطران عضدی تبریزی (زادهٔ سال نامعلوم در در روستای شادباد مشایخ از توابع تبریز، درگذشته به سال ۴۶۵ هجری قمری مدفون در مقبرة الشعرای تبریز)، شاعر ایرانی سدهٔ پنجم هجری، هم‌دوران با شدادیان و روادیان است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.