پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۰۳

حرف بیگانگی یار غلط بود غلط

سخن دوری و آزار غلط بود غلط

آشنا بود وفادار و به دل‌ها نزدیک

غیر این در حق آن یار غلط بود غلط

راست آن بود که مستان غمش می‌گفتند

سخن مردم هشیار غلط بود غلط

یار با ماست نه دورست نه بیکار ز ما

آن سخن‌های دل‌‌آزار غلط بود غلط

هرچه گفتیم و شنیدیم به او بود و از او

تهمت صحبت اغیار غلط بود غلط

حسن او بود که بر روی بتان جلوه نمود

حسن اغیار جفاکار غلط بود غلط

عشق او بود که آتش به دل و جان می‌زد

عشق خوبان ستمکار غلط بود غلط

عمر آن است که با دوست سراید ای فیض

هر چه کردیم جز این کار غلط بود غلط

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۰۵اهل دنیا را ز جان کندن چه حظ
  2. غزل شمارهٔ ۵۰۶بی دلانرا از نکو رویان چه حظ
  3. غزل شمارهٔ ۵۰۷ای یار مخوان ز اشعار الا غزل حافظ
  4. غزل شمارهٔ ۵۰۸هر آنکه سوی تو آمد شد از فنا محفوظ
  5. غزل شمارهٔ ۵۰۹خورشید روئی گردید طالع
  6. غزل شمارهٔ ۵۱۰نحم خیالت گردد چو طالع
  7. غزل شمارهٔ ۵۱۱مطرب عمر این سراید در سماع
  8. غزل شمارهٔ ۵۱۲یار بما نظر نکرد صبر و شکیب را وداع
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.