پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۱

چهرة صاف بلا زلف سیه فام بلا

کی کند عیش کسی، صبح بلا، شام بلا

گهی آشفتة خطّم، گهی آزردة خال

به چه دل شاد کنم، دانه بلا دام بلا

خواهدم کشت نهان عشوة شوخی که منش

گر نگویم که ستم ور، ببرم نام بلا

نگهش عربده و غمزه فسون، عشوه فریب

جلوه آشوب و روش آفت و اندام بلا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۳ز روح باده صد ره گرچه خالی شد تن مینا
  2. شمارهٔ ۸۴به گلستان چو روی گل شود از روی تو آب
  3. شمارهٔ ۸۵بنشین که بی‌رخ تو ندارم قرار و تاب
  4. شمارهٔ ۸۶عُجْب در مستی ندارد هیچ فرقی با شراب
  5. شمارهٔ ۸۷همین نه مرهم دل‌های خسته است شراب
  6. شمارهٔ ۸۸دلم از غصّه رنجورست امشب
  7. شمارهٔ ۸۹بی‌لبت ساغر می‌ آب ندارد امشب
  8. شمارهٔ ۹۰نگه نکرده گذشتی ز من به ناز امشب
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.