پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۲۸

چند بر سنگم زنی من شیشهٔ جان نیستم

چند پامالم کنی خون شهیدان نیستم

ای مسلمانان مسلمانی اگر اینست و بس

من یهودم، کافرم، گبرم مسلمان نیستم

دست بی‌طالع کجا و گوشهٔ دامان دوست

خاک هم گردیدم و در خورد دامان نیستم

شکر این طالع نمی‌دانم چه سان گویم که من

پای تا سر دردم و ممنون درمان نیستم

می‌رسانم ناله را گاهی به گوش بلبلان

آن‌قدر فیّاض هم دور از گلستان نیستم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳۰کاش چون پروانه من هم بال و پر می‌داشتم
  2. شمارهٔ ۵۳۱هم در شیخ زدم هم ره رهبان رفتم
  3. شمارهٔ ۵۳۲به جز تو جمله بی‌حاصل گرفتم
  4. شمارهٔ ۵۳۳به آن بیگانه امشب یک دو حرف آشنا گفتم
  5. شمارهٔ ۵۳۴شکر خدا که باز به امداد همّتم
  6. شمارهٔ ۵۳۵به کوی عشق در پیری چنان از پای افتادم
  7. شمارهٔ ۵۳۶لبی پرشکوه از یاران بی‌مهر و وفا دارم
  8. شمارهٔ ۵۳۷چو صبح از آفتابی طلعتی یک دم هوس دارم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.