پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۴۵۵

ای دل طریقِ نیستی از من به یاد گیر

وین طمطراق هر دو جهان را به باد گیر

عمر ابد نصیب کسی در جهان مباد

این عمر یک دو ساعته را هم زیاد گیر

شاگردی جنون کن و درس دلی بخوان

آنگه هزار نکته به هر اوستاد گیر

تا چند مشق غمزه کنی ای ستیزه‌کار!

گاهی سواد خوانی دل نیز یاد گیر

فیّاض شادی و غم دنیا چو رفتنی است

خود را اگر همیشه غمینی به شادگیر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۵۷حرفم از فکر سر زلرفی پریشانست باز
  2. شمارهٔ ۴۵۸فانوسِ شمع کشتة دل شو نهان بسوز
  3. شمارهٔ ۴۵۹گم شدم از عالم امّا گم نشد نامم هنوز
  4. شمارهٔ ۴۶۰گرچه پیرم هست در دل ذوق تأثیرم هنوز
  5. شمارهٔ ۴۶۱نگشتم ایمن ازین چرخ کینه‌خواه هنوز
  6. شمارهٔ ۴۶۲ویران دل و تو در دل ویرانه‌ای هنوز
  7. شمارهٔ ۴۶۳قدر درویشی نمی‌دانی به سلطانی گریز
  8. شمارهٔ ۴۶۴هستی دنیا و بال جان غمناکست و بس
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.