پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۰۱

یار در دلداری ما هیچ خودداری نکرد

یا چنین تمکین بما تقصیر در یاری نکرد

دیدمش در خواب و گردیدم به گردش تا سحر

کرد خواب آخر به من کاری که بیداری نکرد

عالمی را بی تو از شیون به تنگ آورده‌ام

زاری من کس ندید امشب که بیزاری نکرد

خدمت عشقم برهمن کرد و یک بارم به سهو

تار زلفی بر میان انداز زناری نکرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۰۳چون صبا از گل تو بو گیرد
  2. شمارهٔ ۳۰۴دماغم باج ذوق از نشئة سرشار می‌گیرد
  3. شمارهٔ ۳۰۵به صد افسون در آن دل یاد من منزل نمی‌گیرد
  4. شمارهٔ ۳۰۶چه شد بازم که زخمم باج از مرهم نمی‌گیرد
  5. شمارهٔ ۳۰۷چه سازم دست دردی دامن جانم نمی‌گیرد
  6. شمارهٔ ۳۰۸ویرانه دلی دان که محبّت نپذیرد
  7. شمارهٔ ۳۰۹فریب جنّتم در عشق کی مغرور می‌سازد
  8. شمارهٔ ۳۱۰شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.