پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۶۳

ناشاد کسی کز ستمت شاد نباشد

آزاد دلی کز غمت آزاد نباشد

کوشی چه به تعمیر دل این خانهٔ عشق است

خاصیتش این است که آباد نباشد

دل بود و ربود از کف من شاه‌سواری

جانی‌ست که آن قابل صیاد نباشد

کشته است به درد تو فلک بار ولیکن

این درد تو را حاجت امداد نباشد

در حشر سر از خاک چو خاقان به در آرد

جز نام تو حرف دگرش یاد نباشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵کیست که عرض شوق من جانب یار من برد
  2. شمارهٔ ۶۶اگر شراب بهشتم به جام خواهد شد
  3. شمارهٔ ۶۷مرا در کوی یاری منزلی بود
  4. شمارهٔ ۶۸خط رخسار تو ای مه چو عیان خواهد شد
  5. شمارهٔ ۶۹ای کاش از این بی‌گنه هر دم گناهی سر زند
  6. شمارهٔ ۷۰نیست یاری به وفای محمود
  7. شمارهٔ ۷۱ز خورشید فلک دل می‌رباید
  8. شمارهٔ ۷۲نشسته بر سر کوی تو تاج‌دارانند
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.