پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۷۰

نیست یاری به وفای محمود

جان و دل هر دو فدای محمود

گر کند عزم سرانداختنم

سر نپیچم ز رضای محمود

مست بگذشت و دل از من دزدید

می‌دوم من ز قفای محمود

چاک شد جامهٔ پرهیز مرا

ای عزیزان ز قبای محمود

گر به بالین من آید افتم

از سر شوق به پای محمود

گر رضای تو جفا هست به من

من رضایم به خدای محمود

سرو کوه است سرافراز چمن

بر سر اوست هوای محمود

فتنه در دیدهٔ خوبان نگذاشت

نرگس فتنه‌نمای محمود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۲نشسته بر سر کوی تو تاج‌دارانند
  2. شمارهٔ ۷۳خوش آن زمان که ز بزمش رقیب را راند
  3. شمارهٔ ۷۴هر دلی شاد نباشد که نگاری دارد
  4. شمارهٔ ۷۵در قید بلا مرغ دلم باز درافتاد
  5. شمارهٔ ۷۶خِوی از آن سیم‌بدن می‌ریزد
  6. شمارهٔ ۷۷باده از رطل گران خورده‌ای و نوشت باد
  7. شمارهٔ ۷۸سجاده و دستار برد هر طرفی باد
  8. شمارهٔ ۷۹مرا بی‌تو به عالم جان نباشد
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.