پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۷۲

نشسته بر سر کوی تو تاج‌دارانند

عنان صبر ز کف داده هوشیارانند

صفات ذات تو از وصف خلق مستغنی‌ست

گدای کوی تو امروز تاجدارانند

قدم ز خانه برون نِه که عاشقان از شوق

ستاده بر سر راه تو جان‌سپارانند

برو تو زاهد و منعم مکن ز لطف خدا

امیدوارتر از تو گناهکارانند

من و ندامت عصیان تو و غرورِ وَرَع

به رهگذار کرامت امیدوارانند

سوار مرکب اقبال از یمین و یسار

پیاده رو به رکاب تو بختیارانند

مگر گدای درِ دوست گشته‌ای خاقان

که چاکر درِ تو جمله شهریارانند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۴هر دلی شاد نباشد که نگاری دارد
  2. شمارهٔ ۷۵در قید بلا مرغ دلم باز درافتاد
  3. شمارهٔ ۷۶خِوی از آن سیم‌بدن می‌ریزد
  4. شمارهٔ ۷۷باده از رطل گران خورده‌ای و نوشت باد
  5. شمارهٔ ۷۸سجاده و دستار برد هر طرفی باد
  6. شمارهٔ ۷۹مرا بی‌تو به عالم جان نباشد
  7. شمارهٔ ۸۰دل تمنای وصال رخت از ما می‌کرد
  8. شمارهٔ ۸۱دیدی که بر سر من آن بی‌وفا چه آورد
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.