پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۶۵

کیست که عرض شوق من جانب یار من برد

قصهٔ درد و داغ من سوی نگار من برد

دلبر جورپیشه را جور و جفا بسی نمود

آه که خواهد آن همه در سر کار من برد

چون که به کوی او شدن نیست کنون میسرم

کاش که خاک چون شوم باد غبار من برد

هندوی فتنه‌زای تو گیسوی دلبرای تو

این تن من به خون کشد آن دل زار من برد

کشت و نبرد بسملم یار ز لاغری بلی

صید ضعیف را کجا شاهسوار من برد

نیست ز مهر اگر دمی جست قرار در برم

جست قرار در برم تا که قرار من برد

خاقان در هوای او ترک دیار کرده‌ام

باد غبار من مگر سوی دیار من برد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۷مرا در کوی یاری منزلی بود
  2. شمارهٔ ۶۸خط رخسار تو ای مه چو عیان خواهد شد
  3. شمارهٔ ۶۹ای کاش از این بی‌گنه هر دم گناهی سر زند
  4. شمارهٔ ۷۰نیست یاری به وفای محمود
  5. شمارهٔ ۷۱ز خورشید فلک دل می‌رباید
  6. شمارهٔ ۷۲نشسته بر سر کوی تو تاج‌دارانند
  7. شمارهٔ ۷۳خوش آن زمان که ز بزمش رقیب را راند
  8. شمارهٔ ۷۴هر دلی شاد نباشد که نگاری دارد
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.