پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۶۷

مرا در کوی یاری منزلی بود

چه منزل منزل جان و دلی بود

خوشا عشق پری‌رویان که از وی

مرا آسان شدی گر مشکلی بود

خوشا سالی که در هر هفته روزی

مرا در برج ماهی منزلی بود

شده رام رقیب از گریهٔ من

چه حاصل گریهٔ بی‌حاصلی بود

به محشر سرخ‌رو خیزد هر انگور

شهید روی چون تو قاتلی بود

به تلخی جان شیرین داد خاقان

چرا کاو کشته شیرین گلی بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۹ای کاش از این بی‌گنه هر دم گناهی سر زند
  2. شمارهٔ ۷۰نیست یاری به وفای محمود
  3. شمارهٔ ۷۱ز خورشید فلک دل می‌رباید
  4. شمارهٔ ۷۲نشسته بر سر کوی تو تاج‌دارانند
  5. شمارهٔ ۷۳خوش آن زمان که ز بزمش رقیب را راند
  6. شمارهٔ ۷۴هر دلی شاد نباشد که نگاری دارد
  7. شمارهٔ ۷۵در قید بلا مرغ دلم باز درافتاد
  8. شمارهٔ ۷۶خِوی از آن سیم‌بدن می‌ریزد
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.