پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۴

رفتی اگر از مقابل ما

رفتی و نرفتی از دل ما

خرمن خرمن غم دل ما

این است ز عشق، حاصل ما

شد تیره چو روزِ روزه‌داران

بی‌شمع رخ تو محفل ما

بگشایی اگر گره ز زلفت

حل می‌شود از تو مشکل ما

با داغ تو چون رویم جانا

جز لاله نروید از گل ما

در عشق تو سعی ما عبث بود

بی‌حاصلی‌ است حاصل ما

خاقان نه گل است این که خون است

جوشیده هم از گلِ دل ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶جمالینک آفتاب عالم‌آرا
  2. شمارهٔ ۷چشم مستت دور می‌گردد دل دیوانه را
  3. شمارهٔ ۸دوا به لعل تو کردیم درد پنهان را
  4. شمارهٔ ۹بنشست به بر نگارم امشب
  5. شمارهٔ ۱۰پرنیان افکنده‌ای بر آفتاب
  6. شمارهٔ ۱۱بر رخ چون ماه برافکن نقاب
  7. شمارهٔ ۱۲ماه تابان است طالع گشته این یا آفتاب
  8. شمارهٔ ۱۳بندهٔ خط شده مشک ختنت
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.