پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۳

بندهٔ خط شده مشک ختنت

چاکر لعل عقیق یمنت

دهنت تنگ‌تر از دیدهٔ مور

دل من تنگ‌تر است از دهنت

دور باد از سر کویت اغیار

نرسد صرصرِ دی بر چمنت

از غم روی تو ای مه افتاد

یوسف مصر به چاه ذقنت

ناله را پای به کویت باز است

گر به دامان نرسد دست منت

گوییا از دهن ما گویی

سخت شیرین شده***

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵ای قرعهٔ   سلطنت به نامت
  2. شمارهٔ ۱۶این دشمن جان عاشقان کیست
  3. شمارهٔ ۱۷قامت موزون تو قد صنوبر شکست
  4. شمارهٔ ۱۸تو را به صحبت دیو ای پری چه آهنگ است
  5. شمارهٔ ۱۹دلبرا نوبت دلداری‌هاست
  6. شمارهٔ ۲۰آن کعبه نخواهم رفت چون کعبهٔ من آن کوست
  7. شمارهٔ ۲۱سرو قد تو که نونهال است
  8. شمارهٔ ۲۲زار گریم که مرا یار وفادار برفت
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.