پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۶

این دشمن جان عاشقان کیست

این آفت دل، بلای جان کیست

این برق عنان جوان که هستند

پیران ز پی‌اش دوان دوان، کیست

این بت که ز پای تا سران است

گویید خدای را که آن کیست

نالم به درِ تو و نگویی

این خستهٔ زار ناتوان کیست

این بسته‌کمر به قتل خاقان

شمشیر جفاش بر میان، کیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸تو را به صحبت دیو ای پری چه آهنگ است
  2. شمارهٔ ۱۹دلبرا نوبت دلداری‌هاست
  3. شمارهٔ ۲۰آن کعبه نخواهم رفت چون کعبهٔ من آن کوست
  4. شمارهٔ ۲۱سرو قد تو که نونهال است
  5. شمارهٔ ۲۲زار گریم که مرا یار وفادار برفت
  6. شمارهٔ ۲۳زآن ابروی سیاه و زآن قامت بلندت
  7. شمارهٔ ۲۴در دلی نیست که ماوای تو نیست
  8. شمارهٔ ۲۵جز ناله و گریه کار من نیست
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.