پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۸

تو را به صحبت دیو ای پری چه آهنگ است

اگر ملک شودت هم‌ نشین از او ننگ است

سراغ گمشده دل کردم ای صنم چندان

اشاره کرد به آن طره‌ای که شب‌رنگ است

مرا چه روز و چه شب حال من چه می‌پرسی

ز دوری تو شب و روز من به یک رنگ است

دلم به پیش تو و مهر تو به پیش من است

میانهٔ من و تو گر هزار فرسنگ است

ز آه و ناله خاقان به روز و شب آخر

دل تو نرم نشد جان من! مگر سنگ است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰آن کعبه نخواهم رفت چون کعبهٔ من آن کوست
  2. شمارهٔ ۲۱سرو قد تو که نونهال است
  3. شمارهٔ ۲۲زار گریم که مرا یار وفادار برفت
  4. شمارهٔ ۲۳زآن ابروی سیاه و زآن قامت بلندت
  5. شمارهٔ ۲۴در دلی نیست که ماوای تو نیست
  6. شمارهٔ ۲۵جز ناله و گریه کار من نیست
  7. شمارهٔ ۲۶دل خانه‌خراب غم زیباپسران است
  8. شمارهٔ ۲۷خط به گرد مهت دمیده خوش است
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.