پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۲۷

خط به گرد مهت دمیده خوش است

دل شوریده، آرمیده خوش است

وسمه بر ابروان خویش گذار

کآن کمان روز و شب کشیده خوش است

نارپستان یار کوچک بِه

کاین چنین میوه نارسیده خوش است

بسملم کن که تا تپم در خون

کشته در خون خود تپیده خوش است

یار خاقان ندیده روی برفت

آری آهوی من ندیده خوش است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۹رخ چو ماه تو از مشک تر نقاب گرفت
  2. شمارهٔ ۳۰نسیم از بوی گل عنبرفشان است
  3. شمارهٔ ۳۱رخست این یا که بر چرخ آفتاب است
  4. شمارهٔ ۳۲هر که درد عشق را آسان گرفت
  5. شمارهٔ ۳۳چارهٔ عشقت به غیر از عشق چیست 
  6. شمارهٔ ۳۴دست فراق تو گریبان گرفت
  7. شمارهٔ ۳۵ای گلبنی که بلبل دل پای‌بست توست
  8. شمارهٔ ۳۶مگر رخسار یارم بی‌نقاب است
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.