پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۶

جمالینک آفتاب عالم‌آرا

برینک سیم و یور کدور سنگ خارا

بو صیادنک قولندن صید چقماز

ایلر بو صید مسکینه مدارا

لب لعلنک حیات جاودان دور

سن اولندک عیسی و عالم نصارا

تو کردیم جانیمی جابیندا هر دم

اگر کایندا اولسیدی گوارا

خدنگ غمزه سی جوشن گسل دور

کمند عنبرینی مشک سارا

کمینه چاکرنگ خاقان کیم اولدی

سکندر چاکری دربانی دارا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸دوا به لعل تو کردیم درد پنهان را
  2. شمارهٔ ۹بنشست به بر نگارم امشب
  3. شمارهٔ ۱۰پرنیان افکنده‌ای بر آفتاب
  4. شمارهٔ ۱۱بر رخ چون ماه برافکن نقاب
  5. شمارهٔ ۱۲ماه تابان است طالع گشته این یا آفتاب
  6. شمارهٔ ۱۳بندهٔ خط شده مشک ختنت
  7. شمارهٔ ۱۴چو او رفت از پی‌اش جانم روان است
  8. شمارهٔ ۱۵ای قرعهٔ   سلطنت به نامت
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.