پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۱۰

پرنیان افکنده‌ای بر آفتاب

«حیف باشد بر چنین صورت نقاب»

هر که دید آن چشم مست نیم‌خواب

خواب را دیگر نمی‌بیند به خواب

طلعت گلگون و چشم مست تو

رنگ از گل برد و مستی از شراب

صبح‌دم بر گلسِتان گر بگذری

از خجالت می‌چکد از گل گلاب

خوب‌رویانِ پری‌پیکر بسی

دید خاقان، کرد محمود انتخاب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲ماه تابان است طالع گشته این یا آفتاب
  2. شمارهٔ ۱۳بندهٔ خط شده مشک ختنت
  3. شمارهٔ ۱۴چو او رفت از پی‌اش جانم روان است
  4. شمارهٔ ۱۵ای قرعهٔ   سلطنت به نامت
  5. شمارهٔ ۱۶این دشمن جان عاشقان کیست
  6. شمارهٔ ۱۷قامت موزون تو قد صنوبر شکست
  7. شمارهٔ ۱۸تو را به صحبت دیو ای پری چه آهنگ است
  8. شمارهٔ ۱۹دلبرا نوبت دلداری‌هاست
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.