پرش به محتوای اصلی
فتحعلی‌شاه فتحعلی‌شاه

غزلیات

شمارهٔ ۳

گذری جانب حسرت نگری نیست تو را

حسرت این است که بر ما گذری نیست تو را

ای که از روز قیامت سخنی می‌گویی

گوییا از شب هجران خبری نیست تو را

در رهش جان بده و دل به سلامت برهان

که ز سودای کریمان ضرری نیست تو را

زآن ملامت که کنی بر تو ملامت نکنم

زآن که بر منظر خوبان نظری نیست تو را

اشک را قاصد گویش کنم ای ناله بمان

زآن که صد بار تو رفتی اثری نیست تو را

صد رهم کنج قفس از تو بهشت ای گلشن

زآن که بر خانهٔ صیاد دری نیست تو را

گفت خاقان به صنوبر که به پایت میرم

چه نهالی که بجز دل ثمری نیست تو را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵خنجر دیگری بزن صید به خون تپیده را
  2. شمارهٔ ۶جمالینک آفتاب عالم‌آرا
  3. شمارهٔ ۷چشم مستت دور می‌گردد دل دیوانه را
  4. شمارهٔ ۸دوا به لعل تو کردیم درد پنهان را
  5. شمارهٔ ۹بنشست به بر نگارم امشب
  6. شمارهٔ ۱۰پرنیان افکنده‌ای بر آفتاب
  7. شمارهٔ ۱۱بر رخ چون ماه برافکن نقاب
  8. شمارهٔ ۱۲ماه تابان است طالع گشته این یا آفتاب
همه‌ی غزلیات ←

فتحعلی‌شاه درباره‌ی فتحعلی‌شاه

فتحعلی‌شاه قاجار (۶ جمادی الاول ۱۱۸۶ ه‍.ق – ۱۹ جمادی‌الثانی ۱۲۵۰ ه‍.ق) دومین شاه ایران قاجاری بود که از ۱۷۹۷ تا ۱۸۳۴ میلادی حکومت کرد. فتحعلی‌شاه شیفته شعر و ادب بود و خود نیز با تخلص «خاقان» شعر می‌سرود. او از چهره‌های تأثیرگذار جنبش احیای ادب فارسی، موسوم به «بازگشت ادبی»، بود و شاعران و نویسندگان را از هر سو در درب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.