شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۶آن شوخ که چشم حسن را نور و ضیاست
2. شمارهٔ ۱۷صد شکر که حرف دوست شد بی‌کم و کاست
3. شمارهٔ ۱۸امشب که چو صبح وصل عشرت لقب است
4. شمارهٔ ۱۹دیشب ز دلم شعله آهی برخاست
5. شمارهٔ ۲۰هر چند دلم ز درد خونریزتر است
6. شمارهٔ ۲۱ای آنکه غمت پردگی محمل ماست
7. شمارهٔ ۲۲ای شمع گرت ذوق غم آموختن است
8. شمارهٔ ۲۳باز از سر ناز می به اغیار ده است