پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

باز از سر ناز می به اغیار ده است

وز آتش رشک بر دلم داغ نه است

چون شیشه می ز تلخکامی در بزم

می‌خندم و گریه در گلویم گره است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵دورت آورد کآفتابی می‌خواست
  2. شمارهٔ ۲۶دل مهمانست و میزبانش غم تست
  3. شمارهٔ ۲۷گیرم که ز آه و ناله‌ات صد حشرست
  4. شمارهٔ ۲۸می نوش کنون که ابر رحمت بارست
  5. شمارهٔ ۲۹از مرگ گل حیات بی‌رنگترست
  6. شمارهٔ ۳۰این نسخه که بر شیشه نادان سنگست
  7. شمارهٔ ۳۱این روح که شمع مجلس افروز منست
  8. شمارهٔ ۳۲بر من که چو ابر پایم از دامانست
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.