پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶

دل مهمانست و میزبانش غم تست

جانم جسم و روح و روانش غم تست

قربان سر غمت شدن بی‌ادبی‌ست

قربان دلم شوم که جانش غم تست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸می نوش کنون که ابر رحمت بارست
  2. شمارهٔ ۲۹از مرگ گل حیات بی‌رنگترست
  3. شمارهٔ ۳۰این نسخه که بر شیشه نادان سنگست
  4. شمارهٔ ۳۱این روح که شمع مجلس افروز منست
  5. شمارهٔ ۳۲بر من که چو ابر پایم از دامانست
  6. شمارهٔ ۳۳بی روی تو بر دیده نظر بهتانست
  7. شمارهٔ ۳۴در بحر جهان که ساحلش افواهست
  8. شمارهٔ ۳۵گرد گلت از رشک عرق می‌بایست
همه‌ی رباعیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.